سلام سلام
همون جوری که تو بخش اول جزوه نازکدوزی گفتیم، نازکدوزی یکی از مهمترین دورههای آموزش خیاطی زنانه است. تو این دوره آموزش اصول پایه و مهم خیاطی رو به هنرجویان آموزش میدیم. هنرجویانی که تصمیم دارند در حوزه خیاطی حرفهای فعالیت کنند و به کسب درآمد بپردازند لازمه در این دوره کاربردی شرکت کنند. اگر شما هم میخواین در زمینه خیاطی فعالیت کنید، پیشنهاد میکنم در دوره فوق العاده نازکدوزی ما شرکت کنید.
بخش اول جزوه نازکدوزی
بخش سوم جزوه نازکدوزی
بخش چهارم جزوه نازکدوزی
اگر هم جزو آن دسته از افرادی هستین که دوست داره، از پس نیازهای روزانه خودش بربیاد و دوخت لباس های ساده رو برای خودش و اطرافیانش انجام بده، پیشنهاد میکنم حتما در دوره نازکدوزی شرکت کنید تا با نکات کاربردی خیاطی آشنا بشین و بتونین با لذت بیشتری خیاطی رو تو خونه تجربه کنید.
ثبت نام دوره نازکدوزی زنانه
با هم بریم بخش دوم جزوه رو بخونیم
اندازه گیری
اولین و مهم ترین نکته در فن خیاطی، یاد گرفتن طرز اندازه گیری صحیح است. هر چه اندازه گیری دقیق تر انجام شود نتیجه بهتری دارد. (اولین مرحله در خیاطی قبل از رسم الگو، اندازه گیری دقیق است.) قبل از شروع اندازه گیری از شخص بخواهید سینه بندی (کرست) را که مایل است در زیر لباس های مختلف استفاده کند به تن نماید، چون تعویض کرست، باعث تغییر فرم اندام در قسمت بالاتنه میشود.
برای اندازه گیری نواری (کرسله) باریک به دور کمر شخص ببندید. شخص لباس کشی و نازک به تن داشته باشد.
در هنگام اندازه گیری لباس تنگ و نازک پوشیده شود تا اندازه ها دقیق تر باشند . ضخامت لباس باعث اندازه گیری گشاد نشود.
اندازه ها و نواقص اندام رو یادداشت کنید.مثلاً در قسمت پشت و ستون فقرات وتاژ یا خمیدگی است. شانه سمت چپ افتاده است. بازوی سمت چپ درشتتر و عضلانی تر است.
خطوط عرضی بالاتنه: خط گردن، سرشانه، کارور جلو، کارور پشت، دور سینه، دور کمر، دور باسن و فاصله سینه
خطوط طولی بالاتنه: بازی یقه، بلندی سینه، بلندی بالاتنه جلو، بلندی بالاتنه پشت،بلندی باسن
شیوه اندازه گیری
دور سینه: متر را دور سینه طوری قرار دهید که از برجسته ترین نقطه سینه (سر سینه) بگذرد و یک خط موازی با کمر ایجاد کند. توجه داشته باشید متر نه زیاد چسبان و نه زیاد آزاد باشد.
دور کمر: یک نوار نخی باریک (کرسله) را دور کمر بسته و با دو دست نوار را در پهلوی کمر بغلتانید تا کاملا در گودی کمر قرار گیرد، دور کمر را در محل نوار اندازه بگیرید . میزان گشادی یا تنگی کمر به شخصی که لباس را میپوشد بستگی دارد.
دور باسن: یک خط کش T را موازی با خط ایستای اندام و مماس با شکم نگه دارید. سپس دور برجسته ترین محل باسن را اندازه گیری کنید. این روش مخصوص افرادی است که شکم برجسته دارند.
برای اندازه گیری دور باسن افراد نرمال، متر را در وسط جلو روی خط باسن بزرگ قرار داده و آن را از روی برجسته ترین قسمت پشت باسن عبور دهید.
بلندی باسن: همانطور که دور باسن را اندازه میگیرید با سر دیگر متر از باسن تا کمر را اندازه بگیرید.
دور بازو: متر را دور پهن ترین قسمت بازو قرار داده و اندازه گیری کنید. دست را کنار پهلو به صورت خمیده قرار دهید و برجسته ترین قسمت بازو را اندازه بگیرید
دور مچ: متر را دور مچ قرار داده و اندازه بگیرید. اگر آستین مچ دار نیست این اندازه رو به اضافه ۲ سانت کنید. اندازه گیری دور مچ به گونه ای باشد که دست از داخل متر عبور کند.
قد آستین: دست را از قسمت آرنج به جلو خم کنید. با متر از استخوان سرشانه تا مچ را اندازه گیری کنید.
برای اندازه گیری بلندی آستین دست باید خمیده و به طرف جلو باشد.
دور حلقه آستین: متر را در محل اتصال دست به بالاتنه، دور تا دور حلقه آستین جلو و پشت قرار دهید. عددی را که متر نشان میدهد، دور حلقه آستین جلو و پشت است.
بلندی کف حلقه آستین: متر را روی مهره برجسته پشت گردن قرار دهید (به سمت خط کمر) خط کش کاغذی را که زیر بغل قرار داده است تا روی متر خم کنید. به طوری که با متر زاویه قائمه تشکیل دهد. بلندی کف حلقه را اندازه گیری کنید. برای جلو نیز میتوانید این کار را تکرار کنید
کارور جلو: محل اتصال دست ها به بالاتنه در قسمت جلو را اندازه بزنید. حدود ۷ سانت پایین تر از گودی گردن میشود.
کارور پشت: محل اتصال دست ها به بالاتنه در قسمت پشت را اندازه بزنید. حدود ۱۵ سانت پایین تر از آخرین مهره گردن پشت میشود.
(خمیدگی در ستون فقرات پشت را وتاژ میگویند)
دور گردن: متر را دور حلقه گردن قرار داده و در قسمت مرکزی جلو کمی به سمت پایین بیاورید و دور گردن را اندازه بگیرید.
سرشانه: متر را در تقاطع خط گردن و سرشانه (محل اتصال گردن به اندام) قرار داده و تا محل اتصال دست به بالاتنه (انتهای استخوان شانه) اندازه بگیرید.
بلندی بالاتنه جلو: دو روش دارد
روش اول: متر را در محل گودی گردن قرار داده و تا کمر اندازه بگیرید. روش دوم: متر را در محل تقاطع حلقه گردن و شانه تا خط کمر در قسمت جلو به گونه ای قرار دهید تا متر از سر سینه (نوک سینه) بگذرد.
بلندی بالاتنه پشت: متر را روی برجسته ترین و آخرین مهره گردن قرار داده و بلندی بالاتنه پشت را تا خط کمر اندازه بزنید
فاصله سینه: بین دو سر سینه را اندازه بزنید. فاصله دو سر سینه را فاصله سینه میگویند.
بلندی یا طول سینه: دو روش دارد
روش ۱) متر را در گودی حلقه گردن تا برجستگی سر سینه قرار دهید و طول آن را اندازه بگیریدروش ۲) متر را در تقاطع حلقه گردن و سرشانه قرار دهید و طول آن را تا برجستگی سینه اندازه بگیرید
توجه داشته باشید که در زمان رسم الگو به همان روش که بلندی سینه رو روی تن اندازه گرفتید روی الگو مشخص نمایید
—————————————————-
لوازم رسم الگو
مداد HB ، پاک کن، مداد رنگی، سوراخ کن یا پانچ، چسب نواری، چسب ماتیکی، سنجاق و جا سنجاقی و متر
انواع خط کش در خیاطی
خط کش T
گونیا (برای رسم زوایا)
پیستوله (برای رسم خطوط منحنی)
خط کش منحنی برای رسم الگو استفاده میشود.
از گونیا برای رسم زاویه ۹۰ درجه و خطوط قائمه استفاده میشود. به گونیای خیاطی اشل میگویند
برای رسم خطوط منحنی در الگو از پیستوله استفاده میشود.
انواع کاغذ الگو: کاغذ گراف، کاغذ پوستی، کاغذ سفید تحریری
——————————————————-
علائم قراردادی رسم الگو
در رسم الگوها علائمی وجود دارد که ما را در شناخت صحیح تر الگو راهنمایی میکند. هر خط با علامت نشان دهنده روش خاصی در رسم الگو است که قراردادی هستند.
خط چین: برای نشان دادن خطوط غیر اصلی الگو استفاده میشود (مثل خط سینه، کارور و باسن)
خط ممتد: برای نشان دادن خطوط اصلی الگو است (مثل آستین، حلقه گردن، لبه لباس و خط پهلو)
خط کوتاه و بلند: برای رسم خطوط مرکزی جلو و پشت استفاده میشود.
علامت قیچی (چیدن): همان طور که از نامش مشخص است برای علامت چیدن و قیچی کردن استفاده میشود.
راستای پارچه: خط عمودی که دو سر آن فلش است راستای پارچه و دولای باز را نشان میدهد، خط افقی که دو انتهای آن فلش باشد راستای پارچه و دو لای بسته را نشان میدهد
علامت چین: مکان چین روی الگو را با فاصله ای چین دار بین دو ضربدر نشان میدهند.
علامت حذف پنس: حذف پنس برای گشادی یا چین است
علامت پیلی: علامت شماره ۱ پیلی یک طرفه و علامت شماره ۲ پیلی دو طرفه است.
علامت جا دکمه: نشان دهنده محل دوخت جا دکمه است
علامت دکمه: نشان دهنده محل دوخت دکمه است.
علامت بستن پنس: جهت تای پنس و بستن است.

اطلاعاتی که بعد از رسم الگو باید روی الگو یادداشت شود.
۱) نام هر قطعه از الگو
۲) خط مرکزی پشت (Center back) یا cb و خط مرکزی جلو (Center frond) یا cf
۳) دو لای پارچه (fold)
۴)شماره قطعات بریده شده
۵)نقاط موازنه: این نقاط روی الگو در جاهایی قرار میگیرند که قطعات الگو در آن نقاط باید کنار یکدیگر دوخته شود.
۶) اضافه برای درز: توسط صابون یا گچ در اطراف الگو روی پارچه علامتگذاری میشود.
۷) خط راه یا راستا: که با یک خط پیکان دار نشان داده میشود ( خط راستا = Grain)
۸) خطوط ساخت یا ترکیب : شامل ساسون ها, جا دکمه، جای جیب ها، کوک ها، پیلی و تزیینات


——————————————
اندازه گیری
واحد اصلی اندازه گیری ابعاد متر است که متر را از فلز، پارچه، پلاستیک و چوب میسازند.
یک متر به بخش های زیر تقسیم میشود.
۱) دسی متر: دسی متر برابر یک دهم متر است، یعنی اگر متر را به ۱۰ بخش مساوی تقسیم کنیم هر بخش آن یک دسی متر نامیده میشود.
۲) سانتی متر: سانتی متر برابر با یک صدم متر است. یعنی اگر متر را به صد بخش مساوی تقسیم کنیم، هر بخش آن یک سانتی متر است
۳) میلی متر: میلی متر برابر با یک هزارم متر است، یعنی اگر متر را به هزار بخش مساوی تقسیم کنیم، هر بخش یک میلی متر است.
واحد اینچی
واحد اندازه گیری طول در بعضی کشورها یارد است.
اجزای یارد:
۱) فوت: یک فوت برابر یک سوم یارد است. یعنی اگر یارد را به سه بخش مساوی تقسیم کنیم، هر بخش آن یک فوت نامیده میشود.
۲) اینچ: یک اینچ برابر است با یک سی و ششم یارد. یعنی اگر یارد را به ۳۶ بخش مساوی تقسیم کتیم، هر بخش آن یک اینچ است.
تبدیل واحدهای اینچی و متری به یکدیگر
هر اینچ مساوی با ۲۵/۴ میلی متر است. بنابراین برای تبدیل اینچ به میلی متر باید اندازه ای را که با اینچ مشخص شده در عدد ۲۵/۴ ضرب کرد.
برای تبدیل میلی متر به اینچ باید اندازه ای که با میلی متر مشخص شده است به عدد ۲۵/۴ تقسیم کرد. به طور کلی هر اینچ حدودا ۲/۵۴ سانتی متر است
پس با توجه به توضیحات بالا، دسی متر، سانتی متر و میلی متر جزو بخش های تقسیم شده متر است و فوت و اینچ جزو بخش های تقسیم شده یارد است.
بزرگترین تقسیم بندی متر، دسی متر است.
یک میلی متر یک هزارم از متر است. میلی متر کوچکترین تقسیم بندی متر است، هر ۱۰ میلی متر برابر یک سانت است.
یک یارد ۹۰ سانتی متر است که به بخش های فوت و اینچ تقسیم میشود
اگر یارد که ۹۰ سانتی متر است را به ۳۶ قسمت تقسیم کنیم به هر قسمت یک اینچ میگویند.
فوت یک سوم یارد است
هر اینچ ۲/۵۴ سانتی متر است، هر اینچ ۲۵/۴ میلی متر است
یک اینچ برابر با یک سی و ششم یارد است.
——————————————————————–
جدول سایزبندی
جدول سایزبندی جدولی است که از روی افراد با اندام نرمال تهیه شده و اندازه گیری قسمت های مختلف از جمله دور سینه، دور کمر، دورباسن، دور گردن، قد بالاتنه جلو و پشت، قدآستین، دور بازو و…. در سایزهای مختلف نوشته شده است که این اندازه ها با توجه به قد هر فرد فرق میکند.
معمولا افراد را از نظر قد و اندازه سایزبندی میکنند که این سایز بندی در کشورهای مختلف با عدد های مختلف نشان داده میشود
سایزبندی ایرانی: ۳۴، ۳۶، ۳۸، ۴۰، ۴۲، ۴۴، ۴۶، ۴۸، ۵۰، ۵۲، ۵۴، ۵۶ و ۵۸
سایزبندی انگلیسی: ۸، ۱۰، ۱۲، ۱۴، ۱۶، ۱۸، ۲۰، ۲۲، ۲۴، ۲۶، ۲۸، ۳۰ و ۳۲
سایزبندی در ایران با سایزهای کشور فرانسه و ایتالیا مطابقت دارد
در تقسیم سایزبندی از سایز ۴۲ به بالا برای سایز کردن، ۵ سانت به دور سینه و باسن اضافه میشود
سایزهای ایرانی از ۳۴ شروع و تا ۵۸ ادامه دارد. سایزهای انگلیسی از ۸ شروع و تا ۳۲ ادامه دارد
اندام های نرمال با توجه به بلندی قد میتوانند تمام اندازه های خود را از جدول سایزبندی استفاده کنند.
اگر فرد دارای اندامی نرمال بوده و فقط دور باسن او از جدول سایزبندی بیشتر است، اندازه دور باسن فرد را گرفته و با اندازه جدول جایگزین کنید.
دور سینه ۹۰ تا ۹۴ نشان دهنده سایز ۴۰ در ایران و سایز ۱۴ در انگلیس می باشد و اگر شما دارای اندامی نرمال هستید، میتوانید با توجه به سایز خود از جدول سایزبندی که تمام اندازه های اندام در آن آمده است استفاده کنید و الگوی مورد نظرتان را رسم کنید.
البته توجه داشته باشید که جدول سایزبندی برای اندام های نرمال از روی بلندی تمام قد محاسبه شده، بلندی تمام قد در اندامها تاثیر دارد. چنان چه اندازه بلندی قد با جدول مطابقت نداشته باشد، بایستی از اندام فرد اندازه گیری نمایید و در رسم الگو اختلاف اندازه ها را در نظر بگیرید.
سایزها در تولیدی ها
تولیدی ها سایزهای ۳۴ و ۳۶ را با علامت اختصاری S به معنای کوچک نشان میدهند (SMALL)
تولیدی ها سایز ۳۸ را با علامت اختصاری M به معنای متوسط نشان میدهند (MEDUOM)
سایزهای ۴۰ و ۴۲ را با علامت اختصاری L به معنای بزرگ نشان میدهند. (LORG)
سایز ۴۴ را با علامت اختصاری XL به معنای خیلی بزرگ نشان میدهند (LORG X)
—————————————————————————————
تقسیم بندی اندام زنانه
اندام به چهار دسته زیر تقسیم میشود:
زنانه Woman
دخترانه Miss
جوان Jouner
نوجوان Teen
اندام نوجوان بین مرز کودکی و نوجوانی قرار دارد و سن آنها بین ۱۲ تا ۱۷ سال است.
اندام جوان به بانوانی که در سنین ۱۸ تا ۳۰ سالگی هستند گفته میشود.
اندازه قد در خانم های کوتاه ۱۵۰ تا ۱۶۰ سانتی متر است و در خانم های متوسط ۱۶۰ تا ۱۷۰ و در خانم های قد بلند ۱۷۰ تا ۱۹۰ سانتی متر است.
————————————————————-
قیچی گرد بر
این قیچی کاملا جدید و در انواع مختلف تولید میشود.
تخته مخصوص برش قیچی گرد بر (نام دیگر آن مَت است)
این تخته ها از جنس مخصوص بوده و در اندازه های مختلف موجود است و روی آن به شکل شطرنجی است.
شیوه استفاده از تخته برش قیچی گرد بر
برای استفاده از قیچی گرد بر حتما از تخته مخصوص آن در زیر پارچه استفاده کنید. ابتدا و انتهای پارچه را با خطوط تخته مماس کنید.
خط کش مخصوص قیچی گرد بر
این خط کش به صورت مدرج و به شکل پهن است و در کنار قیچی قرار میگیرد تا هنگام برش قیچی گرد بر به خط کش تکیه کرده تا پارچه صاف بریده شود
از قیچی نوک تیز برای باز کردن جا دکمه استفاده میشود.
از بشکاف برای شکافتن درزها استفاده میشود.
شیوه صحیح استفاده از قیچی هنگام برش
قیچی را به میز برش چسبانده و پارچه را بلند نکنید تا برش پارچه صحیح تر انجام شود
—————————————————————————————-
توانایی دوخت با دست و چرخ خیاطی
دوخت انواع کوک با دست رو با هم مرور کنیم:
کوک ساده یا شلال
بخیه
کوک شل
بخیه تزیینی
کوک جسته
زیگزاگ ساده
دوخت انواع درز شامل:
دو درزه
دوبله شکسته
دوبله خوابیده
دوخت انواع پاکدوزی عبارت است از:
پاکدوزی ساده (با دست)
پاکدوزی با دندان موشی
پاکدوزی با نوار اریب
پاکدوزی با چرخ
پاکدوزی با ماشین های دوخت (سردوز، اورلوک)
دوخت انواع پس دوزی عبارت است از:
پس دوزی با دست
با لایه زانفیکس
با پیچ رُل
پس دوزی مخفی
پس دوزی توام با چرخ
زیگزاگ ساده
زیگزاگ داخل سجاف
پس دوزی با چرخ
دوخت ساده با ماشین
تور دوزی با دوخت زیگزاگ چرخ
تور دوزی با پایه مخصوص لبه دوزی
پس دوزی لبه های دامن
دوخت گوشه های سجاف و انواع سجاف
برای دوخت گوشه های سجاف سوزن را داخل پارچه گذاشته و پارچه را بچرخانید و گوشه ها را به صورت مثلث قیچی کنید، سجاف ها به صورت یکسره جدا میشوند.
دوخت درزهای منحنی
در درزهای منحنی از کلیپ و چرت استفاده کنید تا هنگام برگرداندن درز ضخیم نشود و ایست بهتری داشته باشد
دوخت پنس ها
همیشه دوخت پنس ها را از قسمت پهن به باریک شروع کنید
آماده کردن نوار اریب، بندینک و مغزی
توصیه میشود که نوار اریب و بندینک را از اریب پارچه تهیه کنید تا ایست بهتری داشته باشد
دوخت نوار اریب
نوار اریب را میتوان به درزهای راست، شکسته و منحنی دوخت
دوخت انواع نوار مغزی
به درزهای راست، شکسته و منحنی میتوان نوار مغزی دوخت که باعث زیبایی لباس میشود.
کوک ساده ترین و ابتدایی ترین دوخت با دست است.
از کوک ساده برای اتصال موقت تکه های لباس استفاده میشود
طول هر کوک شلال در حدود نیم تا ۱ سانتی متر و فواصل آن نیز مساوی شلال است.
از دوخت بخیه برای اتصال دائم تکه های لباس استفاده میشود
دوخت بخیه تزیینی بسیار شبیه بخیه معمولی است با این تفاوت که در فاصله بخیه ها فضایی دوخته نشده و معادل طول بخیه ها باقی می ماند.
پس از اتمام دوخت لباس و آخرین اتوکشی، با استفاده از الیاف نخ ضخیم، بخیه تزئینی را روی آن بدوزید
کوک جسته برای اتصال لایی به پارچه لباس یا ثابت نگه داشتن یقه انگلیسی، آرشال و …. به کار میرود.
در کوک جسته لایی توسط شلال هایی کوچک اریب به پارچه لباس وصل میگردد و فواصل و طول شلال ها ۱ سانتی متر است.
دوخت بخیه ساده به خوبی کار بخیه ساده چرخ را انجام میدهد.
برای اتصال یک تکه روی قسمت دیگر مثل دوخت لبه دامن از دوخت زیگزاگ استفاده میشود.
دوخت زیگزاگ از سمت چپ به راست دوخته میشود.
دوخت درز ساده، ساده ترین دوخت برای اتصال تکه های لباس با چرخ است
دو درزه (درز فرانسوی) مناسب ترین دوخت برای پارچه های لطیف مخصوصا حریر است.
به انواع دوخت هایی که مانع ریش شدن جا درز پارچه میشود، پاکدوزی میگویند.
پاکدوزی با نوار اریب منحصرا برای پارچه هایی است که دارای ضخامت زیاد هستند و به سرعت نیز ریش میشوند. مثل پارچه های توئید درشت
مواقعی که لباس تمام آستر میشود مانند کت، پالتو و… میتوان درزها را توسط قیچی زیگزاگ تمیز کرد.
نام دیگر پاکدوزی، لبه دوزی است.
نام دیگر پس دوزی، تو دوزی است.
زاپاس نام دیگر اضافه درز است.
روش پاکدوزی با زیگزاگ توسط چرخ خیاطی برای پارچه های نازک توصیه نمیشود چون باعث جمع شدن درز میشود.
پیچ رُل برای لبه دوزی انواع پارچه های لطیف مثل شیفون، ارگانزا و ارگاندب استفاده میشود.
در دوخت پس دوزی مخفی دوخت از پشت و روی پارچه دیده نمیشود.
در پارچه های ضخیم باید بعد از دوخت ساسون آن را از وسط قیچی کرده و به طرفین باز کرده اتو نمایید.
برش های پرنسسی و برش های منحنی را بعد از دوخت چرت زده و به طرفین باز کرده اتو کنید.
برای تو دوزی با لایی زانفیکس عرض لایی بهتر است ۱ سانتی متر کمتر از لبه سجاف باشد تا هنگام اتو کردن لایی به کف اتو نچسبد.
برای پارچه های پشمی بهتر است از پس دوزی توأم با چرخ استفاده شود، یعنی ابتدا لبه لباس را با قیچی زیگزاگ قیچی کنید و بعد لبه را تو زده، چرخ کرده و بعد آن را پس دوز کنید.
از دوخت دندان موشی برای پاکدوزی و تزیین نیز استفاده میشود.
در هنگام دوخت ساسون های پهن و یا ساسون در پارچه های ضخیم چون پهنای پنس ضخامت ایجاد میکند بهتر است ۲ سانتی متر از پایین ساسون را رها کرده و بقیه ساسون را به صورت مساوی و موازی با دوخت ساسون قیچی کنید.
———————————————————————————-
انتخاب رنگ مناسب شخص
رنگ یک لباس زمانی مناسب است که باعث درخشش پوست صورت و موی سر شود، همچنین خصوصیات فرد را بهبود بخشد.
در انتخاب رنگ لباس به رنگ مو و پوست، نوع اندام و سن شخص دقت کنید.
افرادی که اندام لاغری دارند از رنگ های روشن و براق در لباس هایشان استفاده کنند تا کمی چاق تر به نظر برسند.
افرادی که اندام درشت دارند و تپل و چاق هستند بهتر است از رنگ های تیره و مات استفاده کنند تا کمی لاغرتر به نظر برسند.
لباس های یکسره شخص را بلند تر از لباس هایی نشان می دهند که در قسمت کمر یا باسن جمع شده و چین دارد.
لباس هایی با پارچه های نقش دار، شخص را چاق تر از لباس های با پارچه ساده نشان می دهد.
لباس هایی با یقه پهن، شخص را درشت تر نشان می دهد و لباس هایی با یقه های باریک، اندام را لاغرتر نشان میدهد.
برای افراد بور و سفید، رنگ آبی و سرمه ای مات و سبز آبی مناسب تر است.
برای افراد مسن رنگ های زنده مثل فیروزه ای، پر طاووسی، بنفش تند، زرد و… مناسب است.
افرادی که رنگ پوست آن ها تیره است بهتر است از رنگ های قهوه ای، زیتونی، ماشی و رنگ های گرم (مثل زرد، نارنجی و…) استفاده کنند.
شلوارهای دمپا گشاد، شخص را درشت تر از شلوارهای دمپا معمولی نشان میدهد.
————————————————————————————————-
انواع چهره
برای تشخیص فرم چهره، موهایتان را پشت سر خود جمع و در آینه به صورت خود نگاه کنید. صورت به شش فرم اصلی تقسیم میشود: گرد، بیضی، گلابی، قلب، مربع و مستطیل
از نظر فرم شناسی صورت، چهره های بیضی، مناسب ترین نوع چهره بوده و تقریبا تمام اجزا صورت با یکدیگر هماهنگی دارد.
—————————————————————————————————
خطوط بصری و تاثیر آن در لباس
خطوط عمودی: به دلیل حرکت چشم به سمت بالا و پایین اندام را بلند و باریک نشان می دهد و برای لباس های رسمی کاربرد بیشتری دارد.
خطوط افقی: به دلیل حرکت چشم به سمت کناره ها، اندام را پهن و کوتاه نشان می دهد. بیشتر برای لباس های بچه گانه و لباس های راحتی منزل یا لباس خواب کاربرد دارد.
خطوط مایل: تغییر درجه شیب یک خط مایل باعث می شود به خط افقی یا عمودی نزدیک شده و ویژگی های آن خط را پیدا کند.
خطوط منحنی: اندام را درشتر و چاق تر نشان می دهد. قسمتی از اندام که در فضای داخلی انحنا قرار می گیرد، بیشتر جلب توجه میکند. در لباس های مهمانی، شب و بچه گانه بیشترین کاربرد را دارد.
خطوط شکسته: خطوط شکسته افراد را بلندتر و لاغرتر از خطوط منحنی نشان می دهد. این خطوط تا اندازه ای خصوصیات خط های مایل را دارند.
—————————————————————–
خطای خطوط باصره
با توجه به اینکه چشمان ما نمیتوانند حقایق را آنچنان که هستند، تشخیص دهند. با استفاده از خطای دید در طراحی برش ها، بسیاری از عیوب اندام را مخفی و محاسن آن را نمایان سازید.
شکل لباس
در طراحی لباس دو نوع شکل وجود دارد: شکل های مستقیم و منحنی
یک) شکل های مستقیم از خطوط ساخته میشوند.
دو) شکل های منحنی از خطوط منحنی ساخته میشوند.
تناسبات طلایی در لباس
طراحان لباس غالبا از نسبت ۵ به ۸ برای تقسیم فضای طرح یا قرار دادن قسمت هایی از برش ها، تزیینات و طرح ها استفاده میکنند. اما نسبت ۳ به ۵ یا ۸ به ۱۳ نیز مناسب است.
———————————————————————————————————-
انواع اندام
اندام گلابی شکل یا A
در این اندام ها خط سینه و پهنای شانه کوچکتر و در قسمت پهلوها باسن پهن تر است. دور باسن نسبت به دور کمر بیشتر و از جدول سایز بزرگتر است.
اندام گلابی شکل دو دسته هستند:
الف) اندام پسرانه یا ورزشکارانه که خط شانه از خط باسن پهن تر است.
ب) یا اینکه شانه ها پهن و سینه ها بزرگتر از باسن است که به آن مثلث معکوس یا اندام V میگویند.
اندام مستطیل یا H
در این اندام ها اختلاف بین کمر و باسن کمتر از 15 سانت است. گودی کمر در این اندام ها وجود ندارد.
اندام دایره یا اندام O
در این اندام ها، عرض اندام نسبت به طول آن زیاد است و تمام قسمت های بدن گرد است.
اندام ساعت شنی یا X
معمولا اختلاف دور کمر و دور باسن 25 سانتی متر است.
——————————————————————————–